De eenzaamheid van een supporter

Foto: Getty Images

De eenzaamheid van een supporter. Tot zijn grote verwondering stelde Arrigo Brovedani vast dat hij als enige supporter van Udinese was afgereisd naar Genua om de wedstrijd Sampdoria Genua – Udinese bij te wonen. De supporters van Sampdoria gaven hem een luid applaus en eerden hem met een Mexican wave.

De man kon wel als enige supporter juichen want Udinese won met 0-2.

São Paolo verovert Copa Sudamericana in ware oorlogssfeer

Foto: AP

Het Braziliaanse São Paolo heeft zich gisteren tot winnaar gekroond van de Zuid-Amerikaanse Copa Sudamericana. In een tumultueze finale die slechts 45 minuten geduurd heeft werd het Argentijnse Tigre met 2-0 verslagen. De heenwedstrijd in Argentinië was op 0-0 geëindigd.

 

Foto: Reuters

De sfeer rond de clash tussen São Paolo en Tigre was al grimmig enkele uren voor de wedstrijd. De spelersbus van de Argentijnen werd bij hun aankomst bij het Morumbi-stadion bekogeld met stenen. Tijdens de wedstrijd zelf werd de sfeer er niet beter op. Na 27 minuten stond het al 2-0 voor São Paolo na doelpunten van Lucas en Osvaldo. Op het einde van de eerste helft raakten de gemoederen op het terrein helemaal verhit en na een opstoot tussen een aantal spelers werden twee spelers van het veld gestuurd. Het ging er zelfs zo hevig aan toe dat de Politie en de veiligheidsmensen van het stadion tussenbeide moesten komen. Na de rust weigerden de spelers van Tigre nog het veld op te komen aangezien ze zich niet meer veilig voelden in het Morumbi-stadion. Volgens het bestuur van Tigre werden de spelers tijdens de rust bedreigd door de veiligheidsmensen. Twee van hen zouden met een geweer staan zwaaien hebben en een aantal spelers zou ook klappen gekregen hebben. Na de match heeft Tigre dan ook klacht ingediend bij de politie.

Bij São Paolo maalden ze er niet om en onder luidruchtig gejuich van de 65.000 toeschouwers in het Morumbi-stadion en een spectaculair vuurwerk staken de spelers al zingend en vierend de Copa in de lucht.

 

Afscheidsmatch voor Ariel "El Burrito" Ortega

Ariel Ortega. Ooit werd hij beschouwd als de gedoodverfde opvolger van Diego Maradona. Zijn kleine gestalte, geniale ingevingen en weergaloze acties … hij deed inderdaad een beetje denken aan “Pluisje”, maar toch kon hij die hoge verwachtingen nooit volledig inlossen. Het is ook  een beetje oneerlijk om hem met Maradona te vergelijken want Ariel Ortega was gewoon een heel goeie voetballer die ver boven de middelmaat uitstak. Dit weekend wordt er in Jujuy, de geboortestad van Ortega, een afscheidswedstrijd georganiseerd voor "El Burrito": Ortega en zijn vrienden tegen de Gloriën van Jujuy.

Schorsing en monsterboete

Ariel Ortega startte zijn carrière bij het Argentijnse River Plate in 1991 en 21 jaar later beëindigde hij er ook zijn loopbaan. Daartussen ligt een rijk gevulde carrière in Europa en Argentinië.  Hij speelde achtereenvolgens voor River Plate, Valencia, Sampdoria, Parma, River Plate, Fenerbahçe, Newell’s Old Boys en opnieuw River Plate. Bij zo goed als alle ploegen slaagde hij en was hij een van de bepalende spelers. Enkel zijn passage bij het Turkse Fenerbahçe was geen succes. Hij speelde er slechts 14 wedstrijden waarin hij toch nog 5 keer scoorde, maar hij kon niet aarden in Turkije. Toen hij in 2003 na een interland laattijdig terugkeerde uit Argentinië en daarna ook definitief vertrok bij de club werd hij door de wereldvoetbalbond FIFA gestraft wegens contractbreuk. Hij kreeg een monsterboete van 9,5 miljoen euro en werd ook voor een jaar geschorst.

Nationale ploeg

Ortega speelde 86 keer voor de nationale ploeg van Argentinië en scoorde daarin 17 keer. Hij was actief op de WK's van 1994, 1998 en 2002. Tijdens de kwartfinale op het WK 1998 tegen Nederland kreeg Ortega drie minuten voor tijd bij een 1-1 stand een rode kaart. Na een schwalbe van de Argentijn ging de Nederlandse doelman Van der Sar verhaal halen bij Ortega. Daarbij bracht hij zijn hoofd tot op een paar centimeters van dat van de Argentijn die nog op de grond lag. Ortega sprong recht en gaf Van der Sar een kopstoot. Einde verhaal voor "El Burrito". Tot overmaat van ramp scoorde Dennis Bergkamp een minuut later ook nog het winnende doelpunt voor Oranje.

Afscheid

In juni 2012 zette Ariel Ortega officieel een punt achter zijn carrière. In zijn laatste seizoen werd de 38-jarige spelmaker door River Plate uitgeleend aan Belgrano. Sinds zijn afscheid groeide het idee om een afscheidsmatch te organiseren in zijn geboorteplaats Jujuy. Op zaterdag 15 december 2012 krijgt hij dan zijn gepast afscheid met een galamatch. Samen met zijn "vrienden" gaat hij het opnemen tegen een selectie van "Gloriën van Jujuy". Er zullen tal van voormalig River Plate-spelers meedoen, waaronder ook de Uruguayaanse levende legende Enzo Francescoli. De wedstrijd wordt gespeeld in het Estadio 23 de Agosto dat plaats biedt aan 22.000 toeschouwers. Verwacht wordt dat het stadion volledig vol zal lopen want Ariel Ortega wordt zowat aanbeden in zijn geboortestreek. Hijzelf is de provincie en vooral gouverneur Eduardo Fellner enorm dankbaar dat hij dit afscheid krijgt. "Het is een hele eer om afscheid te mogen nemen van de mensen die me altijd gesteund hebben. Ik heb me in deze streek altijd heel geliefd gevoeld en ik ben de mensen dan ook heel dankbaar." Zaterdag kan Argentinië nog een laatste keer genieten van de kunstjes van "El Burrito". Ondanks het feit dat zijn carrière gegeseld werd door een veel te hoog verwachtingspatroon, behoort Ariel Ortega tot een van betere aanvallende middenvelders van zijn generatie. Adios Ariel !

Standbeeld van Romário moet weg

Foto: ojogo.pt

Ter gelegenheid van het duizendste doelpunt van Romário werd bij het Estádio S. Januário, de thuishaven van de topclub Vasco da Gama, een bronzen standbeeld opgericht van "o baixinho". Dit standbeeld dat sinds 2007 achter een van doelen geplaatst werd, zou binnenkort wel eens kunnen verdwijnen. De voormalige scherpschutter heeft de laatste tijd kritiek geuit op de voorzitter van Vasco da Gama, Roberto Dinamite, en het hele conflict tussen de twee is helemaal geëscaleerd toen Romarinho, de zoon van Romário, de club heeft verlaten. De voorzitter wil nu dus het standbeeld weghalen uit het stadion en de volgende dagen zal de definitieve beslissing genomen worden. 

Persoonlijk zou ik het jammer vinden dat het standbeeld verdwijnt want Romário heeft enorm veel voor het Braziliaanse voetbal en voor de club Vasco da Gama betekend. Mensen vergeten blijkbaar snel hoeveel vreugde en plezier deze speler hen heeft bezorgd. De supporters van Vasco da Gama hadden trouwens ook al eens geopperd dat ze het standbeeld van Romário liever zagen verdwijnen ... en dat ze liever een standbeeld van het Braziliaanse enfant terrible en club-icoon Edmundo in de plaats kregen. Het was echter niet in hen opgekomen dat het standbeeld ook achter het andere doel kon geplaatst worden. Nu ja, een standbeeld voor Edmundo zou misschien wel te veel van het goede geweest zijn en dat is er logischerwijze ook nooit gekomen.

Ricardo Quaresma op weg naar Porto?

Foto: GettyImages

De Portugese international Ricardo Quaresma heeft vandaag via Twitter laten weten dat hij Besiktas verlaat. Hij leefde al een hele tijd in onmin met de trainer en een deel van het bestuur en daardoor was zijn situatie in Istanbul onhoudbaar geworden. Hij kwam niet meer aan spelen toe en hij zat er duidelijk op een dood spoor. Quaresma had wel woorden van dank over voor de supporters van Besiktas. Het lijkt er nu op dat de flankaanvaller op weg is naar FC Porto, zijn oude liefde. 

Adrienne Herzog ... eindeloos veel respect

Foto: Atletiekweek

De Nederlandse atlete Adrienne Herzog heeft vandaag brons behaald op het Europees Kampioenschap veldlopen in het Hongaarse Boedapest. Op het eerste zicht niets bijzonders ... maar voor deze atlete betekent deze medaille zoveel meer dan gewoon maar een medaille. Het verhaal achter deze atlete is er eentje die veel mensen kan inspireren en je kan gewoon niet anders dan enorm veel respect opbrengen voor haar. Als atlete en als mens.

Adrienne Herzog is een 27 jarige atlete gespecialiseerd in middellange en lange afstand. Ze woont momenteel in de Verenigde Staten. De afgelopen jaren is de atlete verschillende keren door een hel gegaan. In 2010, toen ze in Spanje woonde, werd haar naam genoemd in Operación Galgo, een onderzoek naar doping in Spanje. De atlete heeft altijd met klem de aantijgingen ontkend en haar onschuld staande gehouden. Dit was allesbehalve gemakkelijk want wanneer je naam in zo'n zaak genoemd wordt, dan gaat men er onmiddellijk vanuit dat je schuldig bent. Pas negen maand later, in augustus 2011 werd Adrienne vrijgesproken. Een hele opluchting. Maar toch, haar naam, haar sportcarrière, haar reputatie ... alles waar ze keihard voor gewerkt had, was zwaar beschadigd door alles wat in de pers verschenen was. Ze was haar sponsors kwijt en moest terug van nul af aan beginnen. Ze was ondertussen ook al weggetrokken uit Spanje.

Haar periode in Spanje was op sportief vlak waarschijnlijk de moeilijkste uit haar carrière ... maar toch was er ook een groot lichtpunt. In Spanje leerde ze Terence "TJ" Doherty kennen, een Amerikaans voormalig atleet. Samen met Terence Doherty trok ze naar de Verenigde Staten en daar leek het geluk haar op persoonlijk en sportief vlak eindelijk weer toe te lachen. Op 22 juli 2012 sloeg echter het noodlot toe. Terence Doherty, met wie ze ondertussen verloofd was, werd in het Amerikaanse Boulder door een auto gegrepen toen hij op de fiets zat. Gedurende twee dagen balanceerde hij tussen leven en dood. Op 24 juli 2012 overleed hij uiteindelijk aan zijn verwondingen. Dit was waarschijnlijk de allergrootste klap die Adrienne te verwerken kreeg. Haar steun, haar toeverlaat, haar liefdevolle TJ was niet meer. Toch vond ze de kracht om verder te werken, verder te trainen met als ultiem doel : Terence te eren met een knalprestatie. Vandaag was de dag aangebroken waarop ze haar overleden verloofde het gepaste eerbetoon kon geven. Op het besneeuwde parcours in Boedapest liep ze een fantastische wedstrijd, beloond met een mooie bronzen medaille. Het geluk dat van haar gezicht afstraalde na de finish was prachtig. Je zag gewoon dat haar ultieme wens was uitgekomen en dat ze met hart en ziel gelopen had voor Terence. Pure emotie, een fantastisch beeld.

Adrienne, dit heb je zo hard verdiend en de hele atletiekwereld gunt je dit succes. Daar ben ik zeker van. En hierboven zal iemand stralen van trots ... Van harte gefeliciteerd !!!!

Huurling Lepoint duwt Buffalo's dieper in de put

Foto: RTBF.be

Gisteren liet Christophe Lepoint nog optekenen dat de wedstrijd AA Gent - Waasland-Beveren voor hem de match van het jaar was. Lepoint werd namelijk uitgeleend door de Buffalo's aan Waasland-Beveren. Uitgerekende hij scoorde vanavond het eerste doelpunt van de wedstrijd die uiteindelijk door Gent met 0-2 werd verloren. AA Gent behaalt daardoor een beschamende 2 op 21 en Play Off I wordt stilaan een onmogelijke opdracht. Trainer Bob Peeters wacht ook nog steeds op de eerste overwinning sinds hij het roer heeft overgenomen van Trond Sollied.

 De Waaslanders deden wel een goeie zaak met hun overwinning en ze kruipen stilaan uit de degradatiezone. Glen De Boeck heeft een fraaie 6 op 9 gehaald en het lijkt erop dat zijn aanstelling als trainer de juiste zet was van het bestuur. 

Christophe Lepoint zelf valt enorm in de smaak bij de supporters van Waasland-Beveren, maar hij zou wel eens aan zijn laatste weken bezig zijn bij de Waaslanders want er zijn geruchten dat Gent hem in januari al wil terughalen. En om eerlijk te zijn, hebben de Buffalo's wel nood aan een vechter als Lepoint. Spelers met zijn mentaliteit zijn in staat om een ploeg op sleeptouw te nemen en dat is precies wat AA Gent nodig heeft.