Nazmi Faiz

Foto: Teh Tarik Football

De Portugese eersteklasser Beira Mar heeft in mei 2012 een exotisch talent vastgelegd, de Maleisiër Nazmi Faiz. De 18-jarige middenvelder geldt in eigen land als een supertalent en hét exportproduct bij uitstek van het Maleisische voetbal. Nazmi heeft momenteel nog geen minuut gespeeld bij het eerste elftal van Beira Mar, maar het belangrijkste is dat hij in zijn eerste jaar in Europa gewend raakt aan het voetbal, de mentaliteit en het leven. In de jeugdploegen van Beira Mar kan hij dit seizoen alvast de nodige ervaring opdoen om dan vanaf volgend seizoen zijn plaats te proberen veroveren in de A-kern. Het talent van deze speler is onmiskenbaar en daarom ben ik er zeker van dat deze speler binnen een aantal jaar zijn plaats heeft bij een subtopper in Europa. Of dit bij Beira Mar zal zijn weet ik niet. Het team uit Aveiro maakt momenteel een rampzalig seizoen door want na 7 wedstrijden staan ze laatste in de Liga Zon Sagres met amper 3 punten ... en nog steeds zonder overwinning.

Nazmi Faiz ... onthoud deze naam, want we zullen er nog van horen.

De Witte Gullit

Foto: Ricariza

Dit standbeeld van de Colombiaanse voetbalster Carlos Valderrama vinden we terug bij het Estadio Eduardo Santos te Santa Marta - Colombia. Dit is geboorteplaats van "De Witte Gullit".

Carlos Valderrama, met zijn typische geblondeerde haardos, wordt beschouwd als een van de beste Colombiaanse voetballers aller tijden. Hij werd ook twee keer verkozen tot Zuid-Amerikaans voetballer van het jaar (1987 en 1993). 

 

Hij speelde tot 1988 in Colombia en waagde daarna de overstap naar Europa waar hij achtereenvolgens voor het Franse Montpellier en het Spaanse Real Valladolid uitkwam. In 1992 keerde hij terug naar Colombia. Uiteindelijk sloot hij zijn carrière af in de Verenigde Staten. Hij speelde er voor Tampa Bay, Miami Fusions en Colorado Rapids.

Zijn gloriemoment bij de nationale ploeg kende hij op het WK 1990. In de laatste groepswedstrijd tegen Duitsland had Colombia een punt nodig om door te stoten tot de tweede ronde. Drie minuten in blessuretijd stond Colombia nog 1-0 achter. Valderrama zette toen een geniale actie op poten en bediende Rincón die de gelijkmaker binnenknalde. Ik was toen 13 jaar oud en ik herinner me deze actie nog levendig.

Wat er na de professionele voetbalcarrière geworden is van Valderrama is mij een raadsel. Afgelopen week kwam hij wel nog in het nieuws. Hij zal namelijk een rol spelen in de nieuwe film van Néstor Montalbano "Agua-Pelo" (Waterhair). Of dit iets is om naar uit te kijken, weet ik niet. Een ding weet ik wel ... spelers als Carlos Valderrama waren de reden waardoor ik zo gepassioneerd ben geraakt door voetbal. Valderrama was een speler naar mijn hart ... ondanks zijn afschuwelijk haar.

Boa sorte Franky !

Foto: Proshots

Sporting Clube de Portugal heeft met Franky Vercauteren voor de tweede keer in zijn geschiedenis een Belgische trainer binnengehaald. In de jaren negentig ging Robert Waseige hem vooraf ... maar zijn Portugees avontuur duurde maar een paar maand. Hopelijk brengt Franky het er beter vanaf. Gemakkelijk zal het in elk geval niet zijn want Sporting beleeft moeilijke tijden. In de eigen competitie staat het momenteel op een ontgoochelende 12de plaats met 6 punten uit 6 wedstrijden. Ook in de Europa League draait het voor geen meter bij de Portugezen. In een behoorlijk haalbare poule staan ze momenteel laatste met 1 punt uit 2 matchen. Morgen staat de wedstrijd in en tegen Racing Genk op het programma, de laatste Belgische ploeg die door Vercauteren getraind werd. Vercauteren zelf gaat pas daarna aan de slag bij Sporting. Voor Vercauteren wordt het een hele uitdaging om het team terug op de rails te krijgen. Hij heeft een contract gekregen tegen het einde van dit seizoen, met optie tot een verlengd verblijf.

Vercauteren heeft alvast één exploot op zijn palmares dat de sportinguistas optimistisch zal stemmen. In 1983 veroverde Vercauteren met Anderlecht de UEFA Cup ten nadele van ... Benfica, de aardsvijand van Sporting.

Carrière als speler:

1975-1987 Anderlecht

1987-1990 FC Nantes

1990-1993 RWDM

Carrière als trainer:

1993-1994 CS Braine (jeugd)

1994-1997 KV Mechelen (jeugd)

1997-1998 KV Mechelen

1998-2005 Anderlecht (assistent)

2005-2007 Anderlecht

2008-2009 België (assistent)

2009          België

2009-2011 KRC Genk

2011-2012 Al Jazira Club

2012-         Sporting Clube de Portugal

Het handje van Witsel...

© Belga

Aan de vooravond van het Champions League duel tussen Zenit Sint-Petersburg en Anderlecht gaat de aandacht in de Belgische media vooral uit naar Marcin Wasilewski en Axel Witsel. Het is niet de eerste keer dat beide spelers terug samen op het voetbalveld staan na de doodschop van de ex-Rouche op de Poolse krachtpatser, maar in de Champions League is het de gewoonte dat alle spelers elkaar de hand schudden. 

Axel Witsel heeft al een aantal keer laten uitschijnen dat hij hoopt dat Wasilewski zijn uitgestoken hand zal aanvaarden. Wasyl van zijn kant lijkt niet zinnens om op het aanbod van Witsel in te gaan. De oude wonde lijkt nog niet helemaal geheeld. Dat de aanslag van Witsel op de Pool verschrikkelijk was en dat zoiets niet thuishoort op een voetbalveld, daar ben ik volledig mee akkoord. Maar Witsel is over het algemeen geen vuile speler en hij heeft wel degelijk geleerd uit zijn fout. Ik kan spelers opnoemen die keer op keer een doodschop uitdelen, maar die hebben (meestal) het geluk dat de gevolgen niet zo dramatisch zijn. De trap van Witsel op Wasilewski zal hem waarschijnlijk zijn hele carrière achtervolgen … maar als speler en als mens lijkt Witsel enorm geëvolueerd te zijn de laatste jaren.

Wasilewski van zijn kant  verdient vooral ons respect voor zijn doorzettingsvermogen en zijn wil om terug te keren. Voor 90 % van de spelers zou zo’n blessure het einde van hun carrière betekenen. De Pool vocht terug en heeft opnieuw zijn oude niveau gehaald. Respect. Daarnaast weet Wasilewski beter dan wie ook hoe het er in het voetbal aan toegaat. Hij is zelf allesbehalve een lieverdje op het veld en trekt zijn been ook nooit terug. De Pool heeft zelf ook al op menig scheenbenen en enkels ingehakt. 

Het zou hem sieren als mens indien hij Witsel de hand schudt. Ze hoeven niet een hele show op te voeren en ze moeten geen beste vriendjes worden, maar misschien kan er door die handdruk eindelijk een streep onder het verleden getrokken worden. Respect wordt in de Champions League trouwens hoog in het vaandel gedragen. 

Laten we hopen dat dit gebeuren niet het hoogtepunt van de avond wordt want uiteindelijk staat er voor beide ploegen veel op het spel. Zenit moet winnen om nog een kas te maken om door te stoten in de Champions League. Anderlecht moet proberen een puntje te veroveren en vooral vermijden dat het na Malaga opnieuw van het kastje naar de muur getikt wordt. Tegen beter weten in denk ik dat Wasyl toch de hand van Witsel zal aanvaarden en dat Anderlecht met 1-1 wegkomt uit Rusland ... na een goal van Wasilewski in blessuretijd.

Ron Jans ontslagen ...

Foto: Photonews

Het gaat niet goed met Standard. Na elf matchen staan de Rouches met slechts 13 punten op de 12de plaats. De ploeg heeft in paar jaar tijd al zijn sterspelers verloren. Er kwam veel geld binnen, maar de spelers die in de plaats kwamen, betekenden geen meerwaarde voor Standard. Met alle respect maar met spelers als Dudu Biton, Astrid Ajdarevic, Yohan Tavares, Marvin Ogunjimi,... daarmee speel je geen hoofdrol in de Jupiler League. De enige geslaagde transfer was die van Eiji Kawashima, de nationale doelman van Japan. 

Het nieuwe Standard had ook een nieuwe trainer nodig en dat werd de Nederlander Ron Jans. Een verrassende keuze want een Nederlander in het woelige Luik, dat is niet evident. Ron Jans leek me echter  een goeie keuze want zijn ideeën en zijn systeem waren lang niet slecht. Hij had enkel niet de spelers om zijn ideeën in praktijk te brengen. Naast het veld leek hij me ook een aimabel man en de moeite die hij deed om Frans te spreken, was aandoenlijk.

Ron Jans, de keuze van Roland Duchatelet, werd dus vandaag ontslagen. Volgens mij een foute beslissing en gewoon typerend voor de machteloosheid en onbekwaamheid van het huidige bestuur. Ron Jans, ik wens je een mooie toekomst toe want je verdient beter dan dit Standard.

De zin of onzin van voetbaldwergen...

Foto: www.gva.be

Bij iedere voorronde van een groot landenkampioenschap duikt de discussie weer op over de zin of onzin van de deelname van de zogenaamde dwergstaten. Er zijn stemmen die pleiten om deze landen niet langer te laten deelnemen aan de kwalificatiecampagnes of om ze op zijn minst een prekwalificatietoernooi te laten spelen. Ik ga daar persoonlijk niet mee akkoord. Alle deelnemende landen, hoe klein ook, zijn onafhankelijke staten en hebben het recht om deel te nemen aan deze toernooien. Daarbij ... de voetbaldwergen zorgen tijdens iedere kwalificatiecampagne wel voor de een of andere verrassing. San Marino, Andorra, Liechtenstein en Faeröer Eilanden zijn vier van die voetbaldwergen.

San Marino

Andy Selva - Foto Daylife.com

San Marino, het mini-staatje in Italië, speelde zijn eerste officiële interland in 1990. Tot op heden hebben ze 114 interlands gespeeld en daarvan werden er 108 van verloren. Ze slaagden erin om 19 keer te scoren en incasseerden 473 doelpunten. Niet echt hoopgevend natuurlijk. Toch speelde San-Marino al twee keer gelijk in een WK-kwalificatiewedstrijd: 0-0 tegen Turkije en 1-1 tegen Letland. Desondanks valt San Marino meestal op door de monsterscores die tegenstanders tegen hen behalen. In 2006 won Duitsland met 0-13, in 2009 haalde Polen het thuis met 10-0 en in 2011 won Nederland met 11-0. 

San Marino heeft wel een opmerkelijk record op zijn naam staan. Ze hebben namelijk het snelste doelpunt in een WK-kwalificatiematch gemaakt. Het doelpunt viel na 8,3 seconden. De tegenstander, Engeland, won echter wel de wedstrijd met 7-1.

Andy Selva is de bekendste voetballer van deze ministaat. Hij is de enige profvoetballer van San Marino en is met 8 goals uit 57 interlands de absolute topscorer. Hij speelde onder andere voor Sassuolo Calcio en Hellas Verona in de Italiaanse Serie B.

Nog een opmerkelijk weetje: San Marino scoorde 2 van hun 19 doelpunten tegen onze Rode Duivels.

Andorra

Ildefons Lima - Foto: Getty Images

Andorra neemt sinds 1998 deel aan de kwalificatiewedstrijden voor het EK en WK. Ze slaagden er enkel in de kwalificatiecampagne voor het WK 2006 om punten te sprokkelen. In die campagne behaalden ze een overwinning tegen Macedonië (1-0) en een gelijkspel thuis tegen Finland (0-0) en uit bij Macedonië (0-0).

De topscorer allertijden bij Andorra is Ildefons Lima met 7 doelpunten. Deze spits heeft een tijdje bij het Spaanse Las Palmas en Rayo Vallecano gespeeld. Momenteel speelt hij bij US Triestina in de Italiaanse derde klasse.

Liechtenstein

Mario Frick - Foto: itacalcio.blogspot.com

Het vorstendom Liechtenstein heeft ook een nationaal voetbalteam. Ze nemen sinds 1994 deel aan de kwalificaties voor het EK en het WK. De eerste campagnes verliepen redelijk desastreus want verschillende teams behaalden monsterscores tegen het Duitstalige ministaatje. In de loop der jaren is het peil van het Liechtensteinse voetbal wel flink gestegen. Tijdens de kwalificatieronde van het WK 2006 behaalde Liechtenstein het record aantal van 8 punten na een dubbele overwinning tegen Luxemburg (0-4 en 3-0) en twee gelijke spelen tegen Slovakije (0-0) en vooral tegen grootmacht Portugal (2-2).

De ster van het Liechtensteinse voetbal is Mario Frick. Hij speelde 105 keer voor de nationale ploeg en scoorde daarin 16 keer. Hij maakte vooral carrière in Zwitserland en Italië en speelde voor FC Sankt Gallen, FC Basel, FC Zürich, Hellas Verona, AC Siena en Grasshoppers. In het jaar 2000 won hij de Beker van Zwitserland met FC Zürich.

Faeröer Eilanden

Tórsvollur, nationaal stadion - Foto: www.fatbudda.org

De Faeröer Eilanden presteren als voetbaldwergland bovengemiddeld. De eilandbewoners zorgen bijna tijdens elke EK of WK- kwalificatiecampagne voor een stunt(je).

De allereerste kwalificatiewedstrijd van de Faeröer Eilanden was tegen Oostenrijk in 1990 en het werd meteen een stunt van formaat want ze haalden het met 1-0. Het waren wel de enige punten uit die campagne, maar die overwinning ging wel de wereld rond. Tijdens alle andere campagnes werden bijna steeds punten gesprokkeld. Matchen tegen San Marino, Luxemburg werden steeds vlot gewonnen. Enkele andere opmerkelijke resultaten waren er tegen Litouwen (2-1 overwinning WK-kwalificatie 2010) en tegen Estland (2-0 overwinning EK-kwalificatie 2012). Echte voetbalsterren heeft de eilandengroep (nog) niet voortgebracht, maar het is en goed georganiseerd team dat vooral in hun thuismatchen te duchten is. Sinds 2012 spelen ze trouwens ook op kunstgras .

Jackson Martinez... nieuwe ster van FC Porto

Foto : Pedro Correia/Global Imagens

Colombiaanse spitsen zijn momenteel "hot" in Europa. Atletico Madrid heeft Radamel Falcao, Club Brugge heeft Carlos Bacca en FC Porto heeft Jackson Martinez. Deze laatstgenoemde is bij ons nog behoorlijk onbekend ... maar dit zal niet zo lang meer duren. FC Porto heeft deze zomer Jackson Martinez overgenomen van het Mexicaanse Jaguares om een eventueel vertrek van Hulk op te vangen. Jackson had in Mexico al een reputatie opgebouwd als goalgetter want in 166 matchen trof hij maar liefst 101 keer raak. Ook in de Portugese competitie gaat deze natural born killer op zijn elan door want in 6 wedstrijden scoorde hij al 5 keer. Een aantal van zijn goals zijn ronduit schitterend. Tegen Beira Mar scoorde hij met een prachtig uitgevoerde retro en tegen Sporting Clube de Portugal maakte hij wellicht een van de mooiste doelpunten uit zijn carrière.

Jackson Martinez ... FC Porto lanceert voor de zoveelste keer een wereldvoetballer op de Europese voetbalvelden. De lijst is ondertussen indrukwekkend: Falcao, Hulk, Lisandro Lopez, Pepe, Anderson,... 

Geloof me, we hebben nog lang het laatste niet gezien van deze nieuwe ster van FC Porto.