maandag 26 mei 2014
dinsdag 1 april 2014
zondag 30 maart 2014
woensdag 12 februari 2014
Pavel Maslak, Tsjechisch dynamiet op de 400 meter
| Foto: AP Photo / Petr David Josek |
Pavel Maslak, de 23-jarige Tsjech, was één van de blikvangers op de afgelopen Flanders Indoor meeting. Met een tijd van 32"16 op de ongebruikelijke 300 meter, verpulverde hij het 4 jaar oude Europees Record van de Fransman Leslie Djone (32"47). De recordpoging was enigszins aangekondigd, maar dat hij drie tienden van de Europese besttijd ging afknagen, was toch wel een verrassing. Maslak heeft zich de laatste twee jaar ontwikkeld van een grote belofte tot een van de meest constante 400 meter lopers van Europa. In onderlinge duels met de broertjes Borlée moest hij steeds wel een van de tweelingen voor zich dulden, maar de kloof wordt almaar kleiner.
Ondanks zijn nog jonge leeftijd heeft hij al een aardig palmares bij elkaar gelopen. In 2012 werd hij Europees Kampioen op de 400 meter in Helsinki en in 2013 deed hij dat kunstje nog eens over op de indoorpiste van het Zweedse Göteborg. Over zijn ambities voor dit jaar is hij duidelijk : een finaleplaats op het komende WK Indoor in Sopot (Polen) en deze zomer een medaille op het EK in Zürich. Het zijn realistische doelstellingen voor de Tsjechische youngster, want zeker deze zomer krijgt hij af te rekenen met de Borlée-twins.
Pavel Maslak is een kleurrijk figuur en een aanwinst voor de Europese atletiek. Om tot rust te komen, zweert hij bij "capoeira", de Braziliaanse gevechtsdans waarbij acrobatie, muziek, dans en vechttechnieken gecombineerd worden. Een vreemde hobby, maar Pavel Maslak is dan ook altijd al een buitenbeentje geweest. Met zijn kortgeschoren kopje en de lange armverwarmers, zijn handelsmerk, loopt hij trouwens ook altijd in de kijker op de piste. Bijgeloof zijn die armverwarmers niet ... neen, hij wil gewoon opvallen en herkend worden. Hij hoopt na zijn carrière te worden herinnerd als iemand die iets heeft betekend voor de internationale atletiekwereld. Hij is in ieder geval goed op weg en ik ben er zeker van dat hij de komende jaren de voornaamste Europese concurrent wordt van Jonathan en Kévin Borlée.
woensdag 5 februari 2014
dinsdag 4 februari 2014
vrijdag 13 december 2013
Lindsey De Grande verliest contract bij Atletiek Vlaanderen...
| Foto: www.lindseydegrande.be |
Deze morgen las ik op de blog van Lindsey De Grande dat er een eind gekomen is aan haar profcontract bij Atletiek Vlaanderen. Dit nieuws werd haar gemeld in een brief ... kurkdroog, gevoelloos en zonder verdere uitleg. Een telefoontje of een persoonlijk gesprek kon er blijkbaar niet van af. Lindsey lijdt aan chronische leukemie en desondanks studeert ze binnenkort af aan de universiteit van Leuven, probeert ze terug haar niveau van weleer op de piste terug te bereiken en is ze een voorbeeld voor zoveel andere kankerpatiënten. Ze doet dit alles met een ongekende levenslust en moed, waar je niet anders dan bewondering voor kunt hebben. Tijdens de afgelopen twee jaar zijn de prestaties van Lindsey gestaag maar best mooi vooruitgegaan. Haar ultieme doel, terug bij de Europese top van de halve fond behoren, heeft ze nog niet bereikt ... maar ik ben er zeker van dat ze verdomd dicht in de buurt zal komen de komende jaren. Voor mij is Lindsey De Grande en niemand anders de enige echte Sportvrouw van het Jaar ... en van de afgelopen jaren. Dag in dag uit vecht ze tegen een verschrikkelijke ziekte, probeert ze een zo normaal mogelijk leven te leiden en jaagt ze haar dromen na. Dit alleen al verantwoordt de steun van Atletiek Vlaanderen. Iedereen ziet duidelijk dat Lindsey vooruitgang boekt en dan plots, nu ze de steun meer dan ooit nodig heeft, laten ze haar vallen. Zielig vind ik dat ... en ik kan me niet van het idee ontdoen dat dit vanaf dag één ook de bedoeling is geweest van Atletiek Vlaanderen. 'Het arme meisje vecht tegen kanker ... laten we haar maar steunen want het zal niet lang duren vooraleer ze de hoop op een atletiekcarrière opgeeft en dan kan het contract vanzelf een stille dood sterven', moeten ze gedacht hebben Nu ze echter zien dat Lindsey een echte doorbijter is en haar droom helemaal niet opgeeft, moeten ze nu een andere reden vinden om het contract te beëindigen. Dan maar een kurkdroge melding dat haar prestaties een verdere ondersteuning niet meer kunnen verantwoorden. Zo zien we nog maar eens hoe gevoelloos en verfoeilijk onze maatschappij geworden is.
Lindsey, net zoals zoveel anderen hoop ik dat je Atletiek Vlaanderen lik op stuk geeft en een fantastische atletiekjaar tegemoet gaat ... maar bovenal wens ik je veel moed, doorzettingsvermogen en kracht om te blijven vechten tegen je ziekte en om je dromen te blijven koesteren. Dream it. Do it.
Abonneren op:
Posts (Atom)