Denka Athletics Challenge Cup in het Japanse Niigata

 

Embed from Getty Images

Op dinsdag 03 november werd in het Japanse Niigata de Denka Athletics Challenge Cup 2020 georganiseerd. Door de coronapandemie kwamen hoofdzakelijk Japanse atleten aan de start. De meeting in het Denka Big Swan Stadium haalde een degelijk niveau met een aantal uitschieters. Naoto Hasegawa liet een knappe 2m20 noteren in het hoogspringen en Mizuki Obuchi liep naar een persoonlijk record van 45.78 op de 400m. Bij de vrouwen zorgde de Kenyaanse Margaret Ekidor met 15.16.75 op de 5000m voor de beste prestatie. 

Nieuw-Zeeland maakt zich op voor de Auckland Marathon

 

Embed from Getty Images

Terwijl Europa kreunt onder de Corona-pandemie, gaat het leven in Nieuw-Zeeland zijn gewone gang. De kiwi's slaagden erin met een strenge lockdown het virus onder de knoet te houden en het land is sinds begin oktober zo goed als coronavrij. Het volk herleeft en ook op sportief vlak kan er opnieuw heel veel. De mensen kunnen terug naar het rugbystadion en ook grote atletiekorganisaties kunnen weer op poten gezet worden. Op 01 november komen zo'n 13.000 atleten aan de start van de Auckland Marathon.

Normaal komen in Auckland ook heel wat internationale atleten aan de start, maar de editie van 2020 wordt er eentje exclusief voor de Nieuw-Zeelanders. Het land heeft immers nog steeds zijn grenzen gesloten. Toch rekent de organisatie erop dat het een mooie en hoogstaande editie wordt. De Nieuw-Zeelandse toppers zagen hun plannen om in Europa een aantal mooie marathons te lopen gedwarsboomd door de corona-pandemie en hunkeren naar een wedstrijd op niveau. De grote favoriet voor de zege bij de mannen is Daniel Jones. Met een persoonlijk record van 2u16.15 is hij de snelste atleet die aan de start komt. Begin maart trok de 30-jarige marathonloper voor een stage van vijf weken naar Kenia. COVID-19 zorgde er echter voor dat die vijf weken verlengd werden tot vijf maanden. "In die vijf maand heb ik heel goed kunnen trainen en ben ik blessurevrij gebleven. Normaal ging ik in december starten in Valencia, maar door de corona-opstoot in Europa, wil ik gewoon hier in veilige omstandigheden een wedstrijd lopen. Ik ben in goeie vorm en de Auckland Marathon lijkt me een ideale wedstrijd om terug ritme op te doen," laat hij weten. Bij de vrouwen wordt het vooral uitkijken naar Alice Mason (33). Ze werd de laatste drie jaar telkens nationaal marathonkampioene en heeft een persoonlijk record van 2u38.35 achter haar naam staan.

Birmingham 2018: Cátia Azevedo não sobrevive as eliminatórias dos 400m

Embed from Getty Images

A aventura de Cátia Azevedo nos Mundiais de Atletismo em Birmingham terminou nas eliminatórias dos 400m. Terminou terceira na sua série num tempo de 54"17 e ficou apenas com o 29° tempo entre as 31 atletas classificadas.
A atleta de Sporting Clube de Portugal correu na última das seis séries e estava colocada na desfavorável pista 1. Depois dos primeiros 200m estava em 4° lugar e tentou avançar para o 2° lugar que dava direito à qualificação para as meias-finais. Infelizmente ficou perturbada por duas vezes pela atleta slovaca Iveta Putalova, e teminou com um tempo de 54"17 no 3° lugar. Mesmo assim o campeonato ainda não acabou para Cátia Azevedo. Junto com Dorothé Évora, Filipa Martins e Rivinilda Mentai ainda participa no sábado na prova da estafeta 4x400m.

Birmingham 2018: Lorène Dorcas Bazolo eliminada nas séries das 60m

Embed from Getty Images

Lorène Dorcas Bazolo não consegiu qualificar-se para as meias finais das 60m no campeonato mundial de pista coberta em Birmingham. A atleta portuguesa acabou sexta na terceira série num tempo de 7"39.
"Estou muito desiludida porque esperava uma marca muito melhor do que 7"39. Estive bastante constante ao longo desta época e esperava baixar aqui a minha melhor marca de 7"27. Acho que corri hoje a minha pior competição da época, o que é pena porque acho que a qualificação para as meias finais não era impossível, já que tinha a quarta melhor marca da minha série."

Konstanze Klosterhalfen wint Silvesterlauf Trier

Embed from Getty Images

De Silvesterlauf in Trier van afgelopen zaterdag kondigde zich aan als een duel tussen Konstanze Klosterhalfen, Europees goud op de 1500m bij de U23, en Gesa Felicitas Krause, Europees kampioene van 2016 op de 3000m steeple. Van een tweestrijd was er echter weinig sprake want Krause vormde op geen enkel ogenblik een bedreiging voor Klosterhalfen. De 20-jarige atlete uit Leverkusen won de 5km in een tijd van 15'33". Het was een mooie bekroning voor een uitstekend jaar voor Klosterhalfen. Ze liep in 2017 immers toptijden op de 800m (1'59"65), de 1500m (3'58"92), de 3000m (8'29"89) en de 5000m (14'51"38). Krause werd uiteindelijk 13de in 16'37". Deze wedstrijd is ook populair bij de Belgische afstandslopers. Imana Truyers liep een mooie wedstrijd en finishte netjes op de 8ste plaats. Haar eindtijd was 16'26". Achter haar volgden Nina Lauwaert op de 15de, Sofie Van Accom op de 16de en Vanessa Scaunet op de 18de plaats.  

Admasu en Cheyech winnen Corrida São Silvestre van São Paulo

Embed from Getty Images

Zondag werd in het Braziliaanse São Paulo de 93ste editie van de Corrida São Silvestre gelopen. Deze legendarische stratenloop over 15km wordt traditioneel op de laatste dag van het jaar gelopen en is voor de Brazilianen een van de belangrijkste wedstrijden van het jaar. Onze landgenoot Gaston Roelants slaagde er in de jaren '60 in om deze wedstrijd maar liefst vier keer te winnen. Dit jaar ging de overwinning naar de Dawitt Admasu, een Ethiopiër die nu uitkomt voor Bahrein. In de gietende regen finishte hij in een tijd van 44'15". Bij de vrouwen was de overwinning voor de Kenyaanse Flomena Cheyech, die na 50'18"de finish bereikte. De laatste jaren is de overwinning, zowel bij de mannen als bij de vrouwen, steevast voor een Afrikaanse atleet. Deze editie was voor de Brazilianen trouwens de zwakste sinds 1973. Bij de vrouwen werd Joziane Cardoso eerste Braziliaanse op de 10de plaats en bij de mannen legde Ederson Vilela beslag op de 12de plaats. "Ik ben eigenlijk best tevreden met mijn prestatie," aldus Vilela. "Vorig jaar werd ik 7de en tweede Braziliaan, maar deze keer finish ik hier als beste landgenoot. Het is wel geen goeie zaak dat er hier voor het eerst sinds 2011 geen enkele Braziliaan het podium haalt. We moeten het volgens mij iets anders aanpakken. Deze wedstrijd komt voor veel atleten als laatste wedstrijd van een lang en zwaar seizoen. Wij, Brazilianen, zouden van deze wedstrijd een prioriteit moeten maken en ons seizoen ook op die manier gaan indelen. Anders zullen we nooit meer de concurrentie kunnen aangaan met de sterke Afrikaanse atleten," besluit hij.

Over en uit voor Justin Gatlin

Embed from Getty Images
Het zit Justin Gatlin niet echt mee. Toen hij afgelopen zomer in Londen eindelijk Usain Bolt eens klopte en na 12 jaar eindelijk nog eens wereldkampioen werd, trakteerde het Londense publiek hem op een striemend fluitconcert. En dan nu, vier maanden na zijn gloriemoment, is de Amerikaan opnieuw in opspraak gekomen na dopingverklaringen van coach Dennis Michell en manager Robert Wagner. Gatlin moet sowieso al op niet veel respect rekenen, vooral in Europa, maar nu de dopingstorm rond zijn figuur opnieuw is opgelaaid, komt hij echt wel in nauwe schoentjes te zitten ... alhoewel er eigenlijk nog geen enkel bewijs is dat hij opnieuw aan het verboden spul heeft gezeten.
De populariteit van Gatlin is momenteel diep onder het vriespunt gezakt, maar eigenlijk is het best een aangename kerel. Niet dat ik hem persoonlijk ken, maar ik heb hem een paar jaar geleden wel eens kort gesproken in Brussel. Hij zat in de lobby van zijn hotel en kwam toen heel vriendelijk en beleefd over. Hij nam ook spontaan de tijd om met een jonge fan op de foto te gaan en om er een praatje mee te slaan. Heel mooi vond ik dat, vooral omdat het een beetje atypisch is voor een sprinter. Je mag ze niet allemaal over dezelfde kam scheren, maar heel wat spurtbommen zijn de verpersoonlijking van de term arrogantie. Toen ik zelf 16 jaar was en in het voorprogramma van de Memorial Van Damme mocht aantreden, heb ik zo eens Linford Christie letterlijk tegen het lijf gelopen. Zijn reactie was toen allesbehalve vriendelijk en dan druk ik me nog zacht uit … ik was behoorlijk onder de indruk van het voorval en was toen een illusie armer. Om maar te zeggen dat ik verrast was door de toegankelijkheid van Gatlin. Ik ben weliswaar nooit fan geweest van de Amerikaan, maar dit menselijk kantje van hem kon ik wel appreciëren. Aan de andere kant is en blijft hij natuurlijk een dopingzondaar, die eigenlijk al lang niet meer thuishoort op een atletiekpiste. Maar goed, zo lopen er in het circuit wel meer rond, denk ik. Gatlin draagt die stempel met zich mee, maar ging daar eigenlijk heel goed mee om. Hij haalde mooie prestaties, wierp zich op als de grote belager van de ontastbare Usain Bolt … en, vooral, zijn dopingcontroles waren negatief. Objectief gezien was er dus geen reden om te twijfelen aan de atleet Gatlin, alhoewel iedereen dat natuurlijk wel deed. We weten trouwens allemaal dat de dopingagentschappen hopeloos achterophinken en dat er altijd producten zullen zijn die nog niet kunnen opgespoord worden. Da’s de harde en frustrerende realiteit. Dat is ook exact wat Dennis Mitchel en Robert Wagner, respectievelijk coach en manager van Gatlin, aan de journalisten van The Telegraph hebben verkondigd. Ze konden gemakkelijk aan doping raken en konden ook iemand regelen die dat allemaal kon toedienen. Wagner, die trouwens slechts kortstondig met Gatlin heeft samengewerkt, nam toen ook de naam van huidige wereldkampioen in de mond. Dat zijn heel summier de feiten die momenteel op tafel liggen. In een mum van tijd is de hele wereld daarop gesprongen, precies alsof ze aan het wachten waren op een stok om Gatlin definitief van de piste te knuppelen. Gatlin is intussen publiekelijk veroordeeld, gekruisigd en afgemaakt … maar eigenlijk gaat het hier over woorden van een coach, die door Gatlin ondertussen al werd ontslagen, en van een manager, die niet (meer) voor hem werkt. Alles wijst uiteraard wel in de richting van Gatlin en hij heeft ook zijn reputatie tegen, maar voorlopig is er geen enkel bewijs dat Gatlin zich opnieuw heeft bezondigd aan doping. De kans is natuurlijk wel heel groot, maar stel nu dat het niet zo is. Stel nu dat hij wél clean is. Tja, dan wordt het sowieso moeilijk om de wereld daarvan te overtuigen. Ten eerste omwille van zijn dopingverleden en ten tweede omwille van zijn bedenkelijke keuze om hem te laten begeleiden door een coach die zelf geschorst is geweest voor dopinggebruik.  Hoe dom kun je eigenlijk zijn. Met zo'n belastende baggage ga je toch extra hard je best doen om afstand te nemen van alles wat ook maar enigszins in verband kan worden gebracht met doping. Dat lijkt me een eerste stap om opnieuw geloofwaardig over te komen. Nu ja, als je ziet dat diezelfde coach door de Amerikaanse atletiekbond werd aangesteld als hoofdcoach van het Amerikaanse aflossingsteam, dan stel ik mij daar toch ook vragen bij. Die coach is dan ook nog eens zo dom om tegen een onbekende te zeggen dat hij gemakkelijk aan doping kan raken. Dat is toch onvoorstelbaar. Ik vrees dat voor iemand als Dennis Mitchell topsport en doping onlosmakelijk met mekaar verbonden zijn. Of dit bewijst dat zijn atleten ook stimulerende middelen nemen? Neen, maar de kans is wel groot natuurlijk. Als Justin Gatlin echt wil overkomen als iemand die geleerd heeft uit zijn fouten en als een "clean" sportidool, dan heeft hij onvoldoende moeite gedaan om zijn imago op te poetsen en om zijn entourage uit te mesten. Jammer want een nieuwe kans krijgt hij niet meer. Er wacht nu allicht een juridische veldslag om uit te maken wat het lot wordt van Gatlin... maar zijn carrière is volgens mij voorbij. Eerst nog de Kerstperiode om wat te bezinnen en dan ergens midden januari een persconferentie waarin Gatlin de eer aan zichzelf houdt en zijn afscheid aankondigt. Wedden?