Glasgow Indoor GP : Mo Farah herovert Schotland

Mo Farah wint in Glasgow - Foto Getty

Zaterdag werd het vierde en afsluitende luik van de IAAF World Indoor Tour afgewerkt in het Schotse Glasgow. Het publiek kreeg hoogstaande competities te zien, maar een absolute individuele topprestatie bleef uit. Niettemin bracht Mo Farah het plaatselijke publiek in extase met winst in de afsluitende 3000m. Dafne Schippers op de 60m en Shawn Barber in het polsstokspringen, bewezen dat ze klaar zijn voor het WK in Portland en de Duitse paralympiër Markus Rehm won het verspringen.

Begin januari werd Mo Farah in de Edinburgh Cross Country nog verrassend geklopt door de Amerikaan Garrett Heath. De tweevoudig Olympisch kampioen zat duidelijk verveeld met deze nederlaag en was vastberaden die misstap bij een nieuw bezoek aan Schotland recht te zetten. Het publiek in Glasgow stond afgelopen zaterdag dan ook als een echt Tartan Army achter de Brit tijdens de afsluitende 3000m. Farah had vooraf aangekondigd dat hij het Brits record ging aanvallen, maar uiteindelijk nam hij genoegen met een overwinning in 7’39”55. In de laatste 400m nam hij de maat van de Keniaan Augustine Choge, die afklokte in 7”40”66. “Het was een rommelige wedstrijd,” aldus Farah. “Het tempo was te onregelmatig om een echte toptijd te realiseren. Het enige wat voor mij telde vandaag was de overwinning. Ik ben nu beter in vorm dan vorig jaar rond deze tijd en het doet enorm veel deugd om voor eigen volk en in zo’n deelnemersveld te kunnen winnen. De nederlaag in Edinburgh kwam hard aan, maar ik heb er lessen uit getrokken. Deze overwinning geeft me ook mentaal een boost. Dit was mijn enige indoorwedstrijd van het seizoen. Vanaf nu staat alles in het teken van Rio,” besloot Farah.

Schippers bevestigt en Safo-Antwi verrast

Dafne Schippers - foto EPA

De 60m werd vooraf aangekondigd als een duel tussen Dafne Schippers en de Britse nationaal recordhoudster Dina Asher-Smith. De Nederlandse wereldkampioene op de 200m deed wat van haar verwacht werd en won in 7”10. “Niet mijn beste wedstrijd, maar ik ben vooral blij dat ik hier win,” zei de 23-jarige Utrechtse onmiddellijk na de wedstrijd. De tweede plaats was voor de Jamaicaanse Elaine Thompson (7”14) die een fractie sneller was dan de Poolse juniore Ewa Swoboda (7”15). Asher-Smith eindigde ontgoochelend 6^de in 7”25.

Bij de mannen ging de overwinning op de 60m naar de verbazend sterke Sean Safo-Antwi in 6”56. De 25-jarige Brit, die dit seizoen nog geen enkele wedstrijd verloor, hield nog net zijn aanstormende landgenoot Richard Kilty (6”57) af. De bijna 40-jarige Kim Collins liep in de reeksen met 6”51 de snelste tijd, maar blesseerde zich tijdens de finale en moest op een draagberrie worden afgevoerd.

Paralympiër Markus Rehm wint het verspringen

Markus Rehm - Foto WDR

Greg Rutherford moest ook een van de grote figuren van deze meeting worden, maar jammer genoeg moest de Britse recordhouder afzeggen omwille van een lichte blessure. Toch werd het verspringen ook zonder hem een heel hoogstaande competitie. De Duitse paralympiër, Markus Rehm, won de wedstrijd in een sterke 8m10 en zette zo zijn sollicitatie om toegelaten te worden tot de Olympische Spelen kracht bij. “Het was mijn allereerste indoorcompetitie en ik vond het heel belangrijk dat ik hier mocht deelnemen. Ik ben enorm tevreden met het resultaat en ik hopelijk kan ik hierop verder bouwen. Het blijft voor mij een absolute droom om zowel aan de Paralympische als aan de Olympische Spelen te mogen deelnemen,” aldus Rehm.

Bij de vrouwen werd het verspringen een beklijvend duel tussen de Britse springsters Lorraine Ugen en Shara Proctor. Ugen won ietwat verrassend met een sprong van 6m80 tegenover 6m76 voor Proctor.

Bishop en Kszczot bevestigen dominantie op de 800m

Melissa Bishop - Foto www.athletics.ca

Toen de Schotse Laura Muir voor de start van de 800m werd voorgesteld, ontplofte de Emirates Arena zowat. De thuisloopster werd vier ronden lang voortgestuwd door het applaus en de aanmoedigingen van het Schotse publiek. Ze liep naar een nieuw persoonlijk record van 2’00”70, maar ze moest wel nipt de duimen leggen voor vice-wereldkampioene Melissa Bishop, die met 2’00”19 een nieuw Canadees record liep. “Ik ben tevreden met mijn prestatie, maar eigenlijk had ik gehoopt om onder de 2’00” te lopen. Dit was mijn laatste indoorwedstrijd, want vanaf nu krijgt het zomerseizoen alle voorrang,” zei de 27-jarige Bishop.

Bij de mannen stond er opnieuw geen maat op de Adam Kszczot, die afklokte op 1’46”23. De Poolse vice-wereldkampioen kwam deze winter bij 5 wedstrijden aan de start en won ze allemaal. Toch past ook hij voor het WK indoor in Portland. In Glasgow moest Mohamed Amman, de Ethiopische wereldkampioen van 2013, zijn grootste uitdager worden, maar hij struikelde na 600m en haalde de finish niet. De Ier Mark English werd na een sterke eindsprint knap tweede in 1’46”99.

Beste wereldjaarprestatie voor Iguider en U20 wereldrecord voor Tsegay op 1500m

Abdelaati Iguider - foto iaaf.org

De 1500m zorgde, zowel bij de mannen als bij de vrouwen, voor spektakel en knappe eindtijden. Vooraf deed het gerucht de ronde dat Ayanleh Souleiman zou trachten het wereldrecord van Hicham El Guerrouj (3’31”18) te benaderen. De 23-jarige atleet uit Djibouti had drie dagen eerder namelijk het wereldrecord op de 1000m scherper gesteld (2’14”20). Het draaide echter anders uit want het was de Marokkaan Abdelaati Iguider die met de overwinning ging lopen in een sterke 3’34”94. Souleiman werd tweede in 3’36”30. Beide atleten zullen elkaar in Portland ongetwijfeld opnieuw in de ogen kijken en waarschijnlijk onder elkaar uitmaken wie wereldkampioen wordt.

Bij de vrouwen werd het een verrassend spannende strijd tussen de Nederlandse Sifan Hassan en de Ethiopische tiener Gudaf Tsegay. Na 800m nam Hassan de leiding over van de tempomaakster en gaf die niet meer af. Toch zal ze waarschijnlijk ook wel geschrokken zijn teon ze vaststelde dat op 200m van het einde Tsegay nog steeds in haar spoor liep. Uiteindelijk slaagde  Hassan erin om een klein kloofje te slaan en de overwinning binnen te halen in een tijd van 4’01”40. De 19-jarige Tsegay liep met 4’01”81 een nieuw U20 wereldrecord.

Maslak klaar om wereldtitel te verdedigen

Pavel Maslak - Foto European Athletics

Bij de 400m ging de 37-jarige Chris Brown er bij de start razendsnel vandoor. Hij kwam door in een duizelingwekkende 20”58 op de 200m. Pavel Maslak wou de master uit de Bahamas voorbijlopen, maar die bleef koppig doorstormen in de binnenbaan, waardoor beiden een tijdlang schouder aan schouder liepen. Bij het ingaan van de laatste bocht nam de regerend wereldkampioen indoor dan eindelijk de leiding over en finishte in 46”02. De Amerikaan Calvin Smith kwam nog sterk opzetten, maar strandde op de tweede plaats in 46”45. Brown bolde uiteindelijk totaal verzuurd en uitgeput als vierde over de finish. “Vooraf had ik een totaal ander scenario in gedachten, maar bij een 400m indoor komt het vaker voor dat je wat gehinderd wordt. Jammer dat ik hier niet onder de 46” loop, maar al bij al ben ik tevreden. Ik ga uiteraard naar Portland met het doel mijn wereldtitel te verlengen,” besloot de Tsjech.

Bij de vrouwen haalde de Jamaicaanse Stephanie Ann McPherson bij haar indoordebuut de strijd met thuisloopster Seren Bundy-Davies: 52.02 tegen 52.10.

De 3000m bij de vrouwen werd misschien wel de spannendste wedstrijd van de namiddag. De eerste vier finishten in een zakdoek, maar het was de Keniaanse Nancy Chepkwemoi (8’49”06) die nipt Sofia Ennaoui (8’49”07) afhield.

Bij de 60mH leek de Fransman Dimitri Bascou op de overwinning af te stevenen, maar na de laatste horde struikelde hij en werd hij finaal nog geklopt door de Chinees Wenjun Xie (7”63) en de Amerikaan Kevin Craddock (7”71). Bij de vrouwen maakte Kendra Harrison haar favorietenrol waar door de overwinning te pakken in 7”92 voor Nia Ali (7”98) en Tiffany Porter (7”99). “Ik ben blij met de overwinning, maar toch had ik gehoopt hier sneller te lopen. Ik raakte een aantal horden behoorlijk zwaar, dus ook technisch was dit niet de perfecte wedstrijd,” aldus Harrison.

Shawn Barber tankt zelfvertrouwen voor Portland

Shawn Barber - Foto Getty

Afgelopen week had de Braziliaan Thiago Braz het Zuid-Amerikaans record polsstokspringen op 5m93 gebracht. Algemeen werd verwacht dat Braz de huidige wereldkampioen Shawn Barber in Glasgow het vuur aan de schenen ging leggen. Bij zijn aanvangshoogte op 5m60 kende de Braziliaan al veel moeilijkheden en uiteindelijk moest hij de competitie al verlaten na 3 foutieve pogingen op 5m70. De Canadees daarentegen ging telkens bij zijn eerste poging heel vlot over 5m77 en 5m89. Daarna liet hij de lat op 6m01 leggen, maar ondanks drie verdienstelijke pogingen, was dit nog net iets te hoog gegrepen en bleef een nieuw Canadees record uit. “ Ik had vandaag een goed gevoel bij mijn sprongen en dat doet deugd. Het is een heel belangrijk jaar met het WK in Portland volgende maand en de Olympische Spelen in Rio deze zomer. Hopelijk loont de harde trainingsarbeid en vallen de puzzelstukjes op het juiste moment in elkaar,” zei de sympathieke Canadees na afloop.

Het hoogspringen bij de dames eindigde op een ex aequo tussen Lavern Spencer en Alessia Trost, die beide 1m93 overschreden. De Britse Isobel Pooley haalde ook 1m93, maar had op andere hoogtes meerdere pogingen nodig dan haar concurrentes.

Bij het hinkstapspringen ging de overwinning naar Omar Craddock die met 16m93 de derde beste wereldprestatie leverde.

Interview met Tunesische Habiba Ghribi

Habiba Ghribi

Nederlandse Girl Power in Glasgow

In Glasgow was afgelopen weekend de absolute wereldtop aanwezig. Maar liefst 42 atleten die ooit een medaille haalden op een wereldkampioenschap of op de Olympische Spelen kwamen er aan de start. Tussen al het internationaal geweld vielen de sterke prestaties van de Nederlandse atletes enorm op. Niet alleen waren er de verwachtte overwinningen van Dafne Schippers (60m) en van Sifan Hassan (1500m), maar ook Maureen Koster (3000m) en Lisanne De Witte (400m) deden het opvallend goed. Die laatste twee zijn bij het grote publiek misschien nog niet echt bekend, maar toch gaven ze in het verleden al vaker kleur aan wedstrijden op Belgische bodem.

Foto: Getty Images Europe

Maureen Koster (23) kwam vorig jaar helemaal tot ontbolstering op het internationale toneel met een bronzen medaille op de 3000m bij het EK Indoor te Praag en met een duik onder de 4’00” op de 1500m outdoor. In Glasgow liep ze op de 3000m knap naar een derde plaats en een nieuw persoonlijk record van 8’49”18. “Ik ben heel tevreden met deze prestatie en het toont aan dat mijn conditie in stijgende lijn gaat. Bij mijn eerste indoorwedstrijden van het seizoen ging het nog niet zo vlot, maar nu loopt het alsmaar beter. Dat doet het beste verhopen voor Portland want het WK Indoor is voor mij echt wel een doel. Pas daarna kijk ik vooruit naar het zomerseizoen,” aldus Koster. Het maatje van Sifan Hassan staat bekend om haar gedurfde, onbevangen loopstijl. In Glasgow plaatste ze op 200m van het einde een aanval, maar die werd uiteindelijk nog afgeslagen door de Keniaanse Nancy Chepkwemoi en de Poolse Sofia Ennaoui. “Eigenlijk was het de bedoeling om nog veel eerder aan te vallen, en om zo de wedstrijd hard te maken voor de andere loopsters, maar ik voelde dat ik vandaag niet in staat was om gedurende 400 of 600m zo’n hoog tempo aan te houden.”

Lisanne De Witte (23) had een week voordien de 400m gewonnen op de prestigieuze Globen Galan in Stockholm. Daar kwam ze uit op 53”21 en liet ze onder andere Zuzana Hejnova, wereldkampioene op de 400mH, achter zich. In Glasgow werd de Nederlandse derde in een persoonlijk record van 52”49. “Het wedstrijdverloop was ideaal voor mij. In de vorige wedstrijden moest ik telkens wroeten om een goeie positie te veroveren en dat was vandaag niet het geval. Ik ben sowieso geen snelle starter en vandaag gingen de andere meisjes er van bij het begin hard tegenaan. Op die manier kon ik na 200m gemakkelijk in de binnenbaan postvatten en geleidelijk naar voor komen. Dat zijn het soort wedstrijden dat ik graag heb.” De Witte zal in Portland voor de tweede opeenvolgende keer aanwezig zijn op een WK Indoor. In 2014 haalde ze in Sopot de halve finale, maar werd toen gediskwalificeerd na een klacht van het Amerikaanse team. Er werd geclaimd dat ze Joanne Atkins ten val had gebracht. “Mijn grote doel voor Portland is de finale halen. Twee jaar geleden liep het in de halve finale fout en dat wil ik nu rechtzetten. Ik hoop op het WK nog sneller te lopen dan vandaag en dan denk ik wel dat ik kans maak om een plaats bij de beste acht te veroveren,” besloot ze.

Dafne Schippers : "Ik zit perfect op schema"

Foto: Getty Images

Dafne Schippers raast als een sneltrein door het indoorseizoen. Met 7”00 op de 60m evenaarde ze in Berlijn het 30 jaar oude Nederlands record van Nelli Cooman en zette ze de beste wereldjaarprestatie neer. De 23-jarige Utrechtse blikt momenteel nog niet te ver vooruit, maar de ketting met de gouden Olympische ringen rond haar hals zeggen genoeg. Haar overwinning in Glasgow afgelopen weekend. was gewoon een nieuwe stap richting de Olympische droom.

“Dit is de eerste winter waarin ik me volledig focus op de sprint en ik ben heel tevreden over mijn niveau. Ik hoopte uiteraard om progressie te boeken in vergelijking met vorig jaar, maar dat ik in mijn tweede wedstrijd al meteen 7”00 ging lopen, had ik ook niet verwacht. In Glasgow kwam ik in de finale tot 7”10. Niet meteen mijn beste wedstrijd, maar ik was vooral blij dat ik de wedstrijd kon winnen. Met atletes als Elaine Thompson, Ewa Swoboda en thuisloopster Dina Asher-Smith was de tegenstand enorm groot. Na de reeksen wist ik al dat de piste niet supersnel was en dan telt eigenlijk alleen de overwinning. Zo’n wedstrijden zijn ook mentaal heel belangrijk. Ik denk wel dat ik onder de 7”00 kan lopen, maar ik ben daar niet zo heel veel mee bezig. Ik hoop op mijn sterkst te zijn in Portland en om er een medaille te halen. Het indoorseizoen is voor mij heel leerzaam met het oog op de zomer. Mijn start wordt steeds beter en ook op technisch vlak boek ik vooruitgang.”

“Aan het zomerseizoen zelf heb ik nog niet zo heel veel gedacht. Uiteraard zijn de Olympische Spelen het absolute hoofddoel, maar momenteel telt enkel de volgende wedstrijd. Volgend weekend is er het Nederlands Kampioenschap en daarna komt het WK in Portland eraan. Ik kijk ook enorm uit naar het EK in eigen land deze zomer. Dat kampioenschap moet dan de springplank naar de Spelen worden. Laat ons gewoon zeggen dat ik momenteel perfect op schema zit.”

Vanuit Glasgow - Schotland



Artikel ook te lezen op : http://www.atni.be/2016/02/23/dafne-schippers-klaar-om-in-2016-te-schitteren-ik-zit-perfect-op-schema/

Legendarisch - OS 1992 : Goud voor Fermín Cacho op 1500m

Fermín Cacho : Olympisch Kampioen  - Foto: @CompartirPasion

Er zijn zo een aantal wedstrijden die me altijd zullen bijblijven. De Olympische finale 1500m bij de mannen van 1992 is er zo eentje. Voor die finale was de Algerijn Noureddine Morceli de grote favoriet. Het werd echter een trage wedstrijd waardoor de kansen stegen voor een aantal outsiders met een sterk eindschot. De thuisloper Fermín Cacho liep de hele wedstrijd aandachtig voorin, maar bij het ingaan van de laatste 200m leek hij ingesloten te raken. De Keniaan Joseph Chesire liet echter om onbegrijpelijke reden een gaatje waardoor Cacho binnendoor de leiding kon overnemen. Met zijn typische stijl liep de Spanjaard verrassend van de tegenstand weg. Instinctief keek hij iedere 20m achterom om te zien waar de concurrenten bleven, maar uiteindelijk hield hij nog een mooi kloofje over op de Marokkaan Rachid El Basir en de Qatarees Mohamed Suleiman. Het publiek was het delirium nabij en het heroïsche beeld van Cacho met wijd uitgestrekte armen ging de wereld rond. Het is tot op heden de mooiste en de beste prestatie van een Spanjaard ooit geleverd op de Olympische Spelen. Cacho bewees 4 jaar later op de Spelen in Atlanta dat zijn Olympische titel geen toevalstreffer was, want hij pakte er het zilver na Noureddine Morceli. Ook dit was trouwens een legendarische finale. Bij het ingaan van de laatste ronde viel de jonge Hicham El Guerrouj voor de voeten van Fermín Cacho, waardoor de Spanjaard de aansluiting verloor met Morceli. Cacho bleef desondanks in zijn ritme en hield nog knap de Keniaan Stephen Kipkorir af. Cacho zelf beschouwt zijn zilveren medaille van Atlanta evenwaardig aan zijn gouden plak van Barcelona ... maar voor mij persoonlijk zal zijn krachttoer van 1992 altijd een bron van inspiratie blijven. Hij bewees dat je als Europeaan de Afrikaanse hegemonie op de middellange afstand kon doorbreken. In Spanje werd Cacho door deze legendarische overwinning een nationale held, een figuur waar jongeren anno 2016 nog steeds naar opkijken.

Jenn Suhr en Wilma Murto: het heden en de toekomst

Wereldrecord polsstokspringen bij senioren en junioren in zelfde weekend

Jenn Suhr : nieuw wereldrecord indoor met 5m03 - foto usatf

Afgelopen weekend werd zowel bij de junioren als bij de senioren vrouwen het wereldrecord polsstokspringen gebroken. Gevestigde waarde, Jenn Suhr, sprong op een kleine lokale indoormeeting in Brockport (VS) 5m03 en deed daarmee één centimeter beter dan haar eigen wereldrecord. De Amerikaanse behoort al jaren bij de beste springsters ter wereld en kende haar absolute hoogtepunt op de Olympische Spelen van Londen waarbij ze goud veroverde met een sprong over 4m75. Ook in Rio zal ze starten als een van de favorieten, maar dan zal ze wel moeten afrekenen met onder andere de Cubaanse wereldkampioene Yarisley Silva en de Braziliaanse Fabiana Murer, die voor eigen volk haar Olympische droom zal willen realiseren.

Wilma Murto - foto: STR Lehtikuva

Minder dan 24 uur na het record van Suhr, verpulverde het Finse supertalent, Wilma Murto, het wereldrecord bij de junioren. Met 4m71 deed ze maar liefst 7 centimeter beter dan het vorige record. De manier waarop de 17-jarige die hoogte bedwong, maakte duidelijk dat ze nog stukken hoger kan. Laat haar nog een paar jaar groeien, nog wat internationale ervaring opdoen en ze zal bij de elite snel meespelen voor de prijzen op grote kampioenschappen. Het polsstokspringen bij de vrouwen is nog een relatief jonge discipline en dat zorgt er natuurlijk voor dat de limieten nog lang niet bereikt zijn. Daarenboven is het een discipline waarbij de techniek een doorslaggevende rol speelt. Als België op internationaal vlak nog een rol van betekenis wil spelen in de atletiek, dan zal het, naar mijn mening, fors moeten inzetten op disciplines zoals het hoogspringen, het polsstokspringen of het hordelopen. Een uitstekende techniek kan op die nummers het verschil maken en een eventueel gebrek aan pure snelheid compenseren. In de sprintnummers kan er door de Europeanen bijna niet meer worden geconcurreerd met de atleten uit de VS of de Caraïben en op de (middel)lange afstand zijn de Afrikanen heer en meester ... maar als het op techniek en tactiek aankomt, dan heeft Europa, en zeker ook België, de juiste trainers in huis om talentrijke jongeren klaar te stomen voor de top. 

Hoe het WK Zolder wereldnieuws werd ...

© photo news

Wout Van Aert is deze middag op fantastische wijze wereldkampioen veldrijden geworden. De wedstrijd stond bol van spanning, drama en strijd. Het was ware propaganda voor het veldrijden. Het sportieve spektakel deed ons zowaar even het geval Femke Van den Driessche vergeten ... maar jammer genoeg zal het WK Veldrijden van Zolder 2016 de geschiedenis ingaan als het kampioenschap waar voor het eerst mechanisch bedrog in het wielrennen werd aangetoond. De mythe waarover dikwijls nogal lacherig werd gedaan, is eindelijk realiteit gebleken: een motor in een fiets. Het triestige van de hele zaak is dat dit bij een negentienjarig meisje werd aangetroffen. Je kan toch moeilijk beweren dat ze er in haar eentje voor gekozen heeft om eventjes met een gemotoriseerde fiets de hele boel te gaan bedotten. Hier zit veel meer achter. Het initiatief en de aanzet moet wel degelijk komen van iemand uit de entourage van Femke Van den Driessche. Iemand moet op een dag bij haar en haar ouders met het idee gekomen zijn om een motor in haar fiets te laten installeren. Hoe overtuig je trouwens iemand om die stap te zetten? Met het argument dat niemand er ooit iets van zal merken en dat er in je urine nooit een verboden stof zal worden aangetroffen? In zeker zin is dit veel erger dan doping want het heeft totaal niets meer met sport te maken. Hier zal nog heel veel over geschreven worden en Femke zal als een heks op de brandstapel worden geworpen. Ze zal haar onschuld uitschreeuwen, maar wie zal haar in Godsnaam geloven? Haar carrière is voorbij nog alvorens ze goed en wel begonnen is. Toch hoop ik dat vooral de mensen die haar hiertoe aangezet hebben, worden gevat en gestraft. Het is ronduit misdadig om een tiener te overtuigen of erger nog te dwingen om alle ethische normen overboord te gooien en op die manier vals te gaan spelen. Ze moet zeker ook zelf gestraft worden, maar hopelijk wordt ze ook goed opgevangen. Iemand die zo beïnvloedbaar is, zal de komende weken, maanden door een hel gaan ... en dit zou wel eens kunnen leiden tot een menselijk drama. Hopelijk komt het allemaal niet zover ... en de naïeve ik hoopt nog steeds dat Femke hier niets van afwist en dat ze onschuldig is. Maar met naïviteit koop je niets in de sportwereld. Dat is een realiteit die steeds duidelijker wordt.