Aníta Hinriksdóttir ... Ijslands supertalent op 800 m

Foto: Facebook

Ijsland is vooral bekend vanwege het bijzondere natuurschoon. Watervallen, geotermische gebieden met geisers, gletsjers, indrukwekkende lavavelden, vulkanen, het noorderlicht,... Sla de reisgidsen er maar op na, dit is allemaal te bewonderen op het Scandinavische eiland. Ijsland komt niet zo vaak in het nieuws omwille van sportieve topprestaties. De familie Gudjohnson heeft wel een aantal begenadigde voetballers voortgebracht die allemaal op een bepaald moment in hun carrière in België verzeild geraakt zijn, maar daar houdt het op.

Vala Flosadóttir - Foto: visir.is

De bekendste naam uit de Ijslandse atletiek is zeker en vast polsstokspringster Vala Flosadóttir. Ze werd meervoudig Europees indoorkampioene en haalde zilver op het EK indoor in 1999. Haar sportieve hoogtepunt beleefde ze echter op de Olympische Spelen van 2000 in Sydney waar ze met een persoonlijk record van 4m50 onverhoopt de bronzen medaille pakte. Flosadóttir stopte met atletiek in 2004. 

Negen jaar later lijkt er een nieuw Ijslands supertalent te zijn opgestaan. De zeventienjarige Aníta Hinriksdóttir heeft deze winter al een aantal historische nationale indoorrecords gebroken. Op de 800 meter kwam ze begin februari uit op een indrukwekkende 2'03"27 en een aantal dagen voordien had ze al het 32 jaar oude nationaal record op de 1500 m scherper gesteld: 4'19"57. Ook op de 400 meter kan ze behoorlijk uit de voeten want haar 55"43 indoor is zeker niet slecht. Er wordt haar een grote toekomst voorspeld ... maar de weg naar de echte top is natuurlijk nog lang en moeilijk. Talent heeft ze zat ... nu nog al de rest wat nodig is om het te maken. Volgende week op het EK Indoor in Göteborg kan ze alvast een volgende stap zetten richting Europese top. Op de Europese ranglijst van de 800 meter staat ze momenteel op de 25ste plaats. De lijst wordt echter aangevoerd door 13(!) verschillende Russinnen waarvan er maar 3 kunnen en mogen deelnemen aan het EK. Een finaleplaats voor de Ijslandse tiener zal moeilijk worden, maar is niet onmogelijk. Waarschijnlijk mist ze nog de ervaring van een groot kampioenschap, maar toch ben ik benieuwd naar haar prestatie. Aníta Hinriksdóttir, een naam om te onthouden.

Lindsey De Grande ... never, never, never give up.

Foto: Ilya Van Marle

Veel kans dat we maandag ergens in de sportsectie van de krant de volgende kop lezen : "Lindsey Degrande maakt succesvolle comeback". Niets mis met de titel want het klopt dat Lindsey dit weekend haar wederoptreden gemaakt heeft op de Aalsterse Indoormeeting. Dat het een succesvolle comeback was, klopt ook want op de 1000 m liep ze solo naar de overwinning in een knappe tijd van 2'48"45. "Lindsey is terug, ze is genezen," zullen veel mensen denken. Ah ja, want iemand die terug in competitie treedt en die zo'n prestatie levert, kan toch onmogelijk ziek zijn. Daarenboven ziet ze er ook goed uit ... totaal niet ziek. Wake-up-call voor al deze mensen ... Lindsey is wel degelijk nog ziek. Ze vecht nog steeds tegen die verschrikkelijke ziekte die anderhalf jaar geleden haar hele leven overhoop gehaald heeft. Chronische leukemie. Zoek maar eens op wat dit inhoudt en wat die ziekte met het menselijk lichaam doet. Je zal versteld staan. Het is bewonderenswaardig hoe Lindsey, ondanks haar ziekte, in het leven staat. Ze studeert aan de KUL Revalidatiewetenschappen en Kinesitherapie, ze streeft nog steeds haar sportieve dromen na en ze probeert te genieten van het leven. Dit zijn allemaal zaken die je niet associeert met kanker en daarom minimaliseren velen ook de ernst van de ziekte die Lindsey bekampt. Moest ze klagen, er slecht uitzien, zich opsluiten, al haar dromen opgeven,... dan zouden de mensen veel meer begrip tonen. Lindsey toont echter ongelofelijk veel levenslust en een enorme fysieke en mentale kracht ... maar dat neemt niet weg dat ze ernstig ziek is. Enkel Lindsey weet hoe ze zich voelt, enkel Lindsey weet hoeveel moed en energie het kost om te blijven lopen, enkel Lindsey weet wat deze ziekte met haar lichaam doet en hoeveel pijn ze heeft. Het grote publiek weet dat ze kanker heeft, maar door de manier waarop ze ermee omgaat, vergeten die mensen de ernst ervan. Persoonlijk heb ik eindeloos veel respect voor Lindsey. Al van voor haar ziekte volgde ik haar prestaties en ik keek er enorm naar uit om haar te zien doorstoten tot de Europese top op de halve fond. De prestatie die ze het laatste anderhalf jaar dag in dag uit levert, hebben mijn respect en bewondering alleen maar doen groeien. Ik ben me er goed van bewust dat Lindsey ongelofelijk veel moeilijke momenten heeft en  dat de moed haar dikwijls in de schoenen zakt ... maar haar gevecht en haar levenslust zijn een bron van inspiratie. Voor mensen die een gelijkaardige strijd voeren, maar ook voor iedereen die gezond door het leven stapt. Ze bewijst elke dag opnieuw dat je niet mag opgeven en dat je moet genieten van het leven.

Lindsey, blijf je dromen maar koesteren want op een dag zul je de allergrootste overwinning uit je carrière vieren ... namelijk de overwinning op je ziekte. Daar ben ik van overtuigd. Cancer is a word, not a sentence.

Tiki taka in Dubai

Al Ahli goes Barça-style: een doelpunt na 21 baltoetsen. Mooi.

Oscar Pistorius ... de val van nog een boegbeeld

Foto: sportsillustrated.com

"Oscar Pistorius heeft zijn vriendin vermoord" ... met dit keiharde en onwezenlijke nieuws werd ik deze morgen geconfronteerd. Ik was net op mijn werk aangekomen en mijn eerste gedachte was "dit kan toch niet waar zijn, dit moet een vergissing zijn". Het nieuws werd al snel bevestigd door de verschillende media en er werden allerlei theorieën ten toon gespreid. De lokale media deed het hele voorval af als een ongeluk. Pistorius zou zijn vriendin, die een Valentijnscadeau aan het inpakken was, hebben aanzien als een inbreker. Je hoort nog dergelijke verhalen, dus, mijn naïeve zelf zijnde, hecht ik geloof aan die theorie. Maar hoe meer ik erover nadenk, hoe onwaarschijnlijker het me lijkt. Pistorius heeft 4 schoten afgevuurd ... 4 schoten, terwijl de "inbreker" hem op geen enkele manier bedreigd heeft (daar ga je dan toch van uit aangezien het zijn eigen vriendin was). Toch hoop ik ergens nog dat de theorie bevestigd wordt. Een mens in paniek doet soms rare dingen ... maar een mens uitzinnig van woede natuurlijk ook. 

In de loop van de dag komen er signalen dat er misschien wel meer aan de hand zou kunnen zijn. Volgens de politie zouden er in het verleden nog al incidenten geweest zijn in het huis van Pistorius. Die incidenten zouden onder de noemer van "huiselijk geweld" kunnen geklasseerd worden. Als naïeve bewonderaar van de "Blade Runner" denk ik dan dat het heel gemakkelijk is om dergelijke geruchten de wereld in te sturen. De media en het grote publiek willen natuurlijk sensatie en een "ongeluk" is niet spectaculair genoeg natuurlijk. De enige die weet wat er echt gebeurd is, is Pistorius zelf. Dit alles maakt het natuurlijk niet minder erg want een jong persoon, Reeva Steenkamp, is gestorven op een verschrikkelijke manier. 

Oscar Pistorius was de afgelopen jaren uitgegroeid tot het boegbeeld van de mindervalide sport. Hij was het soort atleet waar iedereen naar opkeek. De wilskracht waarmee hij als mindervalide atleet zich wilde meten met valide atleten was bewonderenswaardig. Tot gisteren was zijn levensverhaal er eentje waarmee je mensen met een beperking een hart onder de riem kon steken, waarmee je hen moed en kracht kon geven om zelf ook het onmogelijke te verwezenlijken. Dit alles is nu in een klap kapot. Voor de zoveelste keer valt een topsporter door extra-sportieve redenen van zijn voetstuk. Lance Armstrong, Oscar Pistorius... en wie weet wie er nog allemaal zal volgen. Een trieste dag voor de sportwereld ... maar de gedachten moeten vooral uitgaan naar Reeva, haar familie en vrienden. Zij is niet meer ... en wat er ook gebeurd mag zijn, Oscar Pistorius zal altijd de "moordenaar" van zijn vriendin blijven. Game Over.

Usain Bolt en Yohan Blake starten seizoen op 400 m

Foto: Julia Vynokurova/Getty Images

Usain Bolt en Yohan Blake, de twee snelste mannen ter wereld, hebben dit weekend hun eerste wedstrijd van het seizoen gelopen. In het Jamaicaanse Kingston liepen ze, elk in een verschillende reeks, een 400 meter. Voor beide natuurlijk een ongebruikelijke afstand want hun specialiteit is en blijft de 100 en de 200 meter. Als oud 400 meter-loper vind ik het altijd interessant om sprinters op de kwartmijl bezig te zien. Meestal starten die heel voortvarend en storten ze de laatste 100 meter een beetje in. Nu ja, van lopers van het niveau van Bolt en Blake mag je natuurlijk wel verwachten dat ze ook een 400 meter perfect weten in te delen. Usain Bolt heeft een persoonlijk record van 45"28 op de 400 meter. Ter vergelijking, het wereldrecord van Michael Johnson bedraagt 43"18 en het Belgisch Record van Kevin Borlée 44"43. Op de meeting in Kingston won Bolt zijn reeks in een tijd van 46"74. Het is niet echt een toptijd, maar hij liep het grootste deel van de wedstrijd al freewheelend, om dan in de laatste 40 meter ter versnellen en zo de overwinning veilig te stellen.

Yohan Blake liep in een sterker bezette reeks een gelijkaardige tijd: 46"77. Hij werd 3de na trainingsmaat Warren Weir (46"21) en Edino Steele (46"64). Zowel Bolt als Blake toonden zich tevreden met hun prestatie en kijken vooral uit naar de rest van het seizoen. Benieuwd of beide rasspurters in het post-Olympische seizoen opnieuw zullen schitteren. Ik kijk vooral uit naar Blake want als die progressie blijft maken dan moet hij Bolt binnenkort toch echt het vuur aan de schenen kunnen leggen.

Michelle Jenneke ... en hoe mooi atletiek kan zijn :-)

Michelle Jenneke, een Australische hordenloopster, werd vorige zomer wereldberoemd door haar aanstekelijke, zwoele opwarming op het Wereldkampioenschap voor Junioren in Barcelona. Het filmpje werd een hit op youtube en het heeft de Australische ook geen windeieren gelegd. De aanbiedingen voor modellenwerk stroomden binnen en ze is nu ook te bewonderen in de Sports Illustrated's swimsuit edition. Je zou bijna vergeten dat de 19-jarige schone een groot atletiektalent is. In Barcelona werd ze 5de en haar persoonlijk record van 13"39 op de 100 m horden is echt veelbelovend. Ik hoop van harte dat we op atletiek-vlak nog veel van Jenneke zullen horen ... maar als haar atletiekcarrière de verwachtingen niet mocht inlossen, dan is haar toekomst als model sowieso verzekerd.

De originele video:

De alternatieve, ludieke versie:

Jérémy Perbet: natural born killer

Foto: mundodeportivo.com

Jérémy Perbet heeft zijn debuut bij het Spaanse Villareal niet gemist. In de wedstrijd tegen Ponferradina scoorde de Franse goalgetter meteen twee keer. Villareal won vlot met 3-0.

In het seizoen 2011-2012 had hij zich als spits van het bescheiden RAEC Mons tot topschutter van de Jupiler Pro League gekroond. In de 85 matchen die hij voor RAEC Mons gespeeld heeft, scoorde hij 68 keer. Toch waren sceptici niet echt overtuigd van de voetballende kwaliteiten van de Fransman. Hij jaagde al een hele tijd op een transfer en het feit dat geen enkele Belgische topclub (met uitzondering van Standard) echt interesse toonde in de Fransman, bevestigde het wantrouwen in zijn talenten. Uiteindelijk krijgt hij bij Villareal zijn kans in de Spaanse tweede klasse.In zijn eerste match doet hij al meteen wat van hem verwacht wordt: scoren. Perbet is misschien niet de meest verfijnde voetballer, maar hij staat altijd op de goeie plaats en in de zestien is hij dodelijk.

Het zou me niet verwonderen moest hij het maken bij Villareal. Met een beetje geluk promoveert de club trouwens opnieuw naar de Primera División. Momenteel staat Villareal op een 7de plaats, maar met nog 17 speeldagen te gaan is nog alles mogelijk.